5. mei, 2018

Alice

1 mei 2018 t was nog vroeg dag als mijn schoondochter belt " k heb wat krampen en k denk dat het zo ver is "op slag was ik klaar wakker . In gedachten ging ik mijn to do lijstje af Ludo bellen die terug naar huis kwam , pillen nemen ( heel belangrijk!) , aankleden ( ook belangrijk )en richting De Klinge voor Arthur op te hallen . En dan begon het wachten op de geboorte van onze eerste kleindochter . Na het verlossend telefoontje van onze zoon richting kraamkliniek , waar Arthur zijn zusje kon begroeten ( en oma natuurlijk ook he ) bedankt aan mijn kinderen voor onze drie prachtige kleinkinderen ze maken mijn leven waard om te leven . Oma