6. nov, 2016

Foto

een van mijn eerste medicijnen voor Parkinson was Mirapexine , de neuroloog beschreef het als een medicijn dat dopamine na bootst en eigenlijk je hersenen een beetje voor de zot hielden .We starten met 3 x de lichtste dosis die er was , zalig de verkrampingen verdwenen als sneeuw voor de zon. Na een dikke week ze hebben genomen zat ik in de zetel met op mijn schoot de poes en aan mijn voeten mijne kleine jachthond , ik zag in mijn ooghoek een beweging zag nog eens maar niks te zien . Na een paar minuten zag ik weer die beweging mijn eerste gedacht een muis , kon ze niet echt zien maar er was toch iets ! Ik porde de hond even aan die haar oog optrok en een zucht liet van weet jij wel hoe laat het is k zette de kat op de grond en zij zoek de muis geen van beide bewoog ook maar dus ik ging zelf al sakkerend op jacht naar die volgens mij muis , ze zijn snel die diertjes en k vond ze niet zelfs geen muizenkeutel . Toen dit zich een paar dagen later herhaalde was ik eigenlijk wat boos op die twee als de bel ging moest ik zelf blaffen en als er een muis zat kon ik zelf op jacht , k wou eigenlijk ook best een dier hier in huis zijn .Na twee weken en geen muis echt gezien te hebben vond ik t verdacht en ging de bijsluiter van de pillen lezen en ja daar stond dat je der bijwerkingen van kon hebben. Dus ik bel naar de neuroloog en leg haar mijn probleem uit . Inderdaad het kon maar ik zou ze toch moeten nemen en met de tijd zelfs verhogen , k wist niet wat ik hoorde , zag eens naar de horen van de telefoon en antwoorde dat ik ze direct ging laten en ik paste om te verhogen want als ik meer nam en ik met de auto weg was ik een olifant de baan zag oversteken plots op mijne rem zou gaan staan om dat beest door te laten ze me vermoedelijk zouden weg steken . Welke kop ze trok kon ik niet zien maar k denk dat ze nog aan t bekomen is